Baharı Bekleyen Kumrular Gibi…

  • Ahh be Metin Akpınar, neden bir albüm yapmadın ki zamanında. Rakının yanına meze yapardık, seni Papatyam‘la değil, o albümle anardık.
  • Zeki Alasya, o ne güzel bir uyanmadır, o nasıl “ne yapıyor lan bu” bakışıdır abiciğim. Neyse, Akasya Durağı geliyor aklıma, susuyorum.
  • Orta direği anlatan bir Türk filmi klişesi olarak duvardaki Fenerbahçe posterleri gözlerden kaçmıyor. Boşuna değil “Fenerbahçe halkın takımıdır!” dememiz.
  • Coşkun Sabah bu ne güzel şarkıdır. Helal olsun yahu…

baharı bekleyen kumrular gibi,
sen de beni bekle, sakın unutma,
ellerin havada, gözlerin yolda,
bir tanrıyı bir de beni
sakın unutma…

çınladın durdun kulaklarımda,
süzülen yaşsın yanaklarımda,
bir şarkı oldun dudaklarımda,
senin aşkını özledim durdum…

ben de unutamam geçse de yıllar
seviyorum seni dünyalar kadar!
dudağımda ismin, gözümde yaşlar
bir tanrıyı bir de beni
sakın unutma!

Kim ulan bu Hasan?

Bizim bildiğimiz Hasan golcü Hasan. Hani Kadir abimizin Müjde Ar’a bariz üstünlüğü ile sonuçlanan o unutulmaz müsabakanın kahramanı yıldız Hasan. “Hasan attı, Hasan attı”  var ya, işte o bizim Hasan!

Peki, benim son üç günümü zehir eden Hasan kim ulan? Herifçioğlu resmen piyasayı ele geçirmiş. Aklına ne gelirse Hasan’da mevcut!  Zeytinyağı, gaz, ilaç, zehir, sabun, kolonya… Hasan birey değil Holding. Holding değil tek başına Pera, Mahmutpaşa, Tahtakale. Hasan varsa sorun yok. Hasan’da yok yok! Kim ulan bu Hasan? Bunun torunları şu an ne işle meşgul? Bu değirmenin suyu o zaman nereden gelmiş?

Bu işin sonu Defterdarlık, Şehremaneti, Maliye arşivlerine olmadı artık oradan nüfus memurluğuna kadar gider.

Ben Hasan! Hangi Hasan? … basan Hasan gerzek esprisini yapanı Sabri ile camsız odaya kilitlerim üç gün…