Ölüm Üzerinden Siyaset Yapalım

Türkiye gibi kaderciliğin, biat etmenin, dizini kırıp oturmanın makul; sorgulamanın, şikayet etmenin, hesap sormanın, “yeter” demenin ise hainlik sayıldığı bir coğrafyada yaşıyorsanız, kitlesel ölüm haberleri izlemenin asla sonu gelmiyor.

Herhalde gelişmiş bir ülkenin ortalama bir vatandaşına son bir kaç yılda yaşadıklarımızı anlatsak, yani nasıl desem, kaçakcılık yapan köylülerin savaş ucakları ile bombalandığını, patlayıcı yüklü araçların ilçe merkezlerinde, hatta başkentlerde patladığını, ülkenin en büyük kentinin en işlek caddelerinde doğalgaz patlamaları olduğunu, zorunlu askerlik görevlerini yerine getiren 20’li yaşlarındaki askeri tecrübesi olmayan gencecik çocukların cephane patlamasında paramparça olduğunu, ülkenin en büyük ve muhtemelen en çok para kazandıran tersanesinde hemen her gün bir kaza yaşanıp tersane işçilerinin 3’er, 5’er öldüğünü, yine ülkenin en büyük şehrinin en kozmopolit ve işlek meydanına komşu küçücük bir parka yapılan hafriyat müdahalesini engellemek için sokağa çıkan barışcıl eylemcilere yapılan hayvani müdahalelerin tırmandırdığı olaylarda gencecik çocukların kah silahla, kah gaz bombası fişeği ile, kah sırf göstericiler hükümeti eleştiriyor diye delirip aracıyla gösterici ezen partililer tarafından öldürüldüğünü söylemeye kalksak mesela, adam der ki “siz nasıl bir lanetin tesiri altındasınız böyle?” Daha Fazlasını Oku

Dünyanın En Gereksiz Yazısı

Ya mesela bulaşık yıkarken uzun kollu giyeceğin kollarının sürekli düşüp ıslanarak insanı tilt etmesi var. Ben ona da karşıyım. Ama bu karşındalığım yeterince önemsenmiyor. Hak – hukuk demokrasi naraları atılıyor. Çok güzel esip gürlüyorlar sağda solda. Ama benim kaygılarım yeterince önemsenmiyor.

Ben yeni bi ideoloji kuracağım. Adı Chuckizm olabilir ama tam olmayabilir de. Chuckcılık diyerek ‘benim de kürt arkadaşlarım var tabi ama…’ softluğuna büründürebiliriz. Tanrısal bir gücüm olsun ideolojinin orta yerinde. İsmimi veren kişi bütün barlara girebilsin. İsmimi yeterince zikretmeyen (ortalama 60 yıllık bir ömür için biçtiğim taban zikretme sayısı 79450’dir) satılmış, hain ve pis bir adam olarak duyurulsun. İnsanları sike sike çağdaşlaştırsınlar gelecekte ideolojimin savunucuları. Ben öldükten sonra toplumun bekası üzerine de düşünmesinler. Ben yeterince düşündüm. Uygulasınlar.

Ya da vazgeçtim. Sosyalist bir duruşu da olsun ideolojimin, inceden. İspanya’da Barça, İngiltere’de Liverpool, İtalya’da Livorno, Türkiye’de Adana Demirspor sempatizanlığını resmi olarak legalize edelim. Yoldaşlara duyuralım, bu güzide camiaların atkılarının bulunması salık verilsin. Ama şimdiden uyarıyorum, ileride ideolojimin temsilciliğini üstlenecek olan örgütlenmeler kara kuru kızlarla dolmasın. Çocukları da İstiklal’de dergi mergi satmakla uğraştırmasınlar, kışın soğuk oluyo.

Liberal mi olsa az buçuk? Yükselen ideoloji falan diyolar ona da uydurabilirim. Konjoktur, paradigma, proleterya ve statüko kelimelerini günde en az 20 kereyi bulmak üzere kullanmak kaidesi gibi bir zorunluluk getireceğim ama. Çok afili duruyo öyle. Şeklimiz olur.

Yok ya vazgeçtim siyaset miyaset işleri bana göre değil. Unutuyom ben zaten kelimeleri. Etkili kullanamıyom kriz anında. İdeolojiyi yazmaya kalksam 40 kere ekşi sözlüğü açıp bakmam gerekecek. Şimdi kim uğraşacak? En güzeli işlek bi yerde büfe açmak. Sigara zammından iki gün önce sigaraları zulalamak, zam günü ortalığa çıkarmak. Kimse değinmemiş, değineyim dedim.

Kerata ya. Mesajı da verdi giderayak.