Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Paramparça

zVn91

Belki her şey daha kolay olacaktı uyusaydım. Yani normal insanlar gibi uyusaydım. Ömrümün en verimli olması gereken günlerini, sabah 7’de mesela, pencereden işe giden insanları izleyip son sigaramı içerek geçirdim. Herkes tuttu bir yerinden hayatı, tam da o saatlerde hatta; ben ise, ehh sigara da bitti, yatayım bari diyerek kapadım gözlerimi yeni doğan güneşe.

Bilir misiniz, haftalarca güneş yüzü görmediğim dönemlerim çokçadır. Güneş doğarken yatıp, battıktan sonra kalkmaktan bahsediyorum. Hayatı ıskalamak, günü ıskalamak, onu ıskalamak, bunu ıskalamak… Bıkmadan, usanmadan, saçmasapan bir motivasyonla her şeyi ıskalamak…

Hiçbir şeyi elinde tutamamak, tüm kalelerinin birbir yıkılması nasıl bir şeydir bilir misiniz? Ve daha da acısı, bu durumu hiçbir şey yapmadan, zaten yapacak mecalin olmadan, ellerin ceplerinde izlemek? Kafaya takacak onlarca “gerçek” derdin arasında tek derdin paketteki sigara sayısı… Sigara varsa hayat devam ediyor, yoksa, ı ıh, yatağa girip yatıyorsun.

“Geçsin gitsin bu üzerimdeki lanet” diye yırtın dur ama, başkaca hiçbir şey yapmayarak nasıl olacak sanıyorsun kardeşim? Kim çıkıp vuracak tokatı suratına? Kim ağzını burnunu dağıtacak, kim tuz basacak iltihaplı yaralarına?

Hayata yeniden başlamak, yeniden, en başından başlamak ne kadar da değerli bir seçenek… Kimse sahip değil ama buna. Oynadığın bilgisayar oyunun bir bölümünde, gizli bir nesne sanki… O labirentleri koştukça, her gördüğün sandığın arkasına baktıkça, karşına çıkan canavarları süpersonik tabancanla vurdukça, o gizli nesneye yaklaşma ihtimalini arttırıyorsun arttırmasına da; işte sol alt köşede kalp şeklinde bir şey var, o paramparça…

3 Comments

  • Post Author
    dea
    Posted 08/12/2009 at 14:03

    Yazıyı işyerindeki bilgisayarın çok alakasız bir klasöründe buldum. Ne zaman yazmışım, o an neden bu kadar karamsarmışım bilmiyorum. Neyse…

  • Absinthe
    Posted 08/12/2009 at 22:49

    dea, seni seviyorum.

  • mcD
    Posted 10/12/2009 at 15:30

    aynen bu durumdayım, tüm gün uyku uykudan sonra hava yağışlıysa eve gelecek arkadaş arama çabaları, gelirken sigara alsınlar diye, sonra okula gidip gitmeme hesapları, o ders önemli değil neyse haftaya giderim monologları ve garip yaratıkları öldürerek hayatta kalma savaşı.
    şimdi ben ne yapayım? kaçırdığım şeyleri nasıl yakalayıyım peki?

Leave a Comment

Yeni yazilar neden ayagina gelmesin?