Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Tembellik

arbeit

Ömrümün hiçbir döneminde, anında, saniyesinde çalışkan birisi olmadım. Olamadım değil tabii, olmadım. Bir tercih çünkü tembellik. Okul öncesi çocuklara yüklenen sikimtırak sorumluluklardan tutun da, okuyalım-öğrenelim öğleden sonralarına, kesirler vesaireden evrilip tanjant, kotanjant bahçesinde dal olamadığımız o ergenliğin en sivilceli günlerine, ordan daha yukarıya, üniversiteye… Şimdi de karnımızı doyurabilmek için sabah 8 akşam 6 mesailere…

Çalışkan olmamak demek kaybetmek demek bu hayatta, bu kesin. Hayatı başka türlü hayal etmekten öte çaren kalmıyor çünkü bir yerden sonra. Şöyle olsaydı, böyle olurdu. Belki olurdu, kesin olmazdı… Ve bir zaman sonra kurduğun hayallerin gele gele “ulan sayısalı bi’ vursam”a gelip dayanması. Hiç oynamadığın kuponlara umut yüklemek. Bir insanın hayatında daha zavallıca ne olabilir ki?

Hayat garip tamam da, insan dediğin bambaşka bir şey.

görsel şurdan,
tam o sırada sago kürdan kollar çalmakta.

3 Comments

  • Altar
    Posted 29/11/2009 at 19:08

    Nasıl bir özeleştiri yauv?

  • Post Author
    dea
    Posted 30/11/2009 at 13:35

    Noldu, beğenemedin mi ki?

  • Altar
    Posted 30/11/2009 at 14:30

    Bi de böyle bir dayatmacı zihniyet. (Beğendiğim anlamı çıkmamakla birlikte.) Beğeneceksin, beğendiğini dile getireceksin. Yazıya uygun şekilde dökeceksin…

Leave a Comment

Yeni yazilar neden ayagina gelmesin?